Sa unang episode, si Marites mismo ang nagkukwento. Hunyo 2005, unang araw niya sa isang pampublikong high school sa Bulacan, 62 na estudyante sa isang silid na 40 lang ang upuan. Walang nagsabi sa kanya kung ano ang gagawin, kaya gumawa siya ng paraan.
Ang desisyong pinakaunang ginawa niya: sino ang mauupo sa sahig, at bakit siya rin
Ang estudyanteng tumayo sa likod buong taon at ngayon ay pulis na
Bakit ang pangalan ng bawat bata ang unang leksyon
Ang kasamang guro na nagdala ng lima pang monobloc
Tip Mula sa Faculty Room: ang notebook ng pangalan at isang bagay na mahalaga sa bawat estudyante.
Transcript
Magandang araw sa inyong lahat, ako si Marites Villanueva Dizon, at ito ang Kwentong Faculty Room. 19 na taon akong nagturo sa isang pampublikong high school sa Bulacan, at kung may natutunan ako, ito iyon: ang mga pinakamahalagang bagay tungkol sa pagtuturo ay hindi nasa seminar, nasa faculty room, sa usapan habang kumakain ng pandesal. Kaya ito ang show na ito. Bawat linggo, isang guro, isang kwento. Ngayong unang episode, ako muna. Hunyo 2005, unang araw ko, 62 na estudyante, 40 na upuan, at walang nagsabi sa akin kung ano ang gagawin. Ikukwento ko kung sino ang umupo sa sahig, bakit kasama ako, at ang batang tumayo sa likod buong taon na ngayon ay pulis na. Sa dulo, isang tip na ginagamit ko pa rin. Nakikinig kayo sa Witspeak Podcasts.
Si Ronnie Bautista, gurong Araling Panlipunan sa Davao, ay nakaharap ng galit na galit na tatay dahil sa isang grade. Ikinukwento niya kay Marites kung paano naging kaibigan ang tatay na iyon, at kung…